امروزه طراحی یک گیرنده هوشمند به منظور شناسایی و آشکارسازی کور سیگنال در ارتباطات مبتنی بر سیگنال برست بسیار ضروری است. در این نوع گیرنده ها اولین و مهم ترین گام آشکارسازی، تشخیص حضور سیگنال و تعیین نقاط ابتدایی و انتهایی برست ها به منظور استخراج اطلاعات است. در این مقاله، روش جدیدی برای آشکارسازی کور سیگنال برست ارایه می گردد. در روش پیشنهادی نقاط ابتدا و انتهای برست ها که درواقع لبه های سیگنال هستند با روش تبدیل موجک به دست می آیند. معیار تشابه دایس، معیار خطای برست، معیار خطای زمان سکوت و معیار خطای کل برای بررسی عملکرد آشکارساز ارایه شده است. نتایج حاصل از شبیه سازی آشکارساز تبدیل موجک در کانال گوسی به عنوان نمونه برای طول برست های بلند، ضریب دایس در سیگنال به نویز dB2-به 9768/0 می رسد که نشان دهنده عملکرد مناسب روش پیشنهادی در مقایسه با روش های موجود در این زمینه است.

نرخ ارسال سمبل یکی از کلیدی ترین مقادیری است که گیرنده برای استخراج داده های موجود در سیگنال دریافتی به آن ها احتیاج دارد. در شرایطی که گیرنده از این متغیر آگاهی قبلی نداشته باشد لازم است از الگوریتم های تخمینگری برای رسیدن به مقصود استفاده نماید. موضوع مقاله ی پیش رو تخمین نرخ ارسال سمبل در کانال های چند مسیره می باشد که به نسبت کانال گوسی، کانال پیچیده تری به حساب می آید. در این مقاله بعد از بررسی منابع و روش های موجود، روشی برای تخمین نرخ ارسال سمبل مخصوص کانال های چندمسیره با محو شدگی فرکانس گزین ارائه شده است. عملکرد روش ارائه شده در کانال های فرکانس گزین HF و LTE با استفاده از پیامی به طول 100 سمبل مورد بررسی قرار گرفته است. منحی های در نظر گرفته شده برای تعیین عملکرد الگوریتم، نمودارهای درصد تخمین صحیح و NMSE می باشند. نتایج حاصل از شبیه سازی ها نشان دهنده ی عملکرد قابل قبول و دقت بالای تخمین با استفاده از روش پیشنهادی در مقایسه با روش موجود برای کانال مشابه برای برست های با طول کم، به خصوص در SNR های پایین حدود صفر دسی بل می باشد. در کانال هایی که عملکرد تخمینگر در آن ها سنجیده شده است، درصد تخمین های صحیح در SNR برابر با صفر دسی بل بالای 95 درصد و NMSE نزدیک یک هزارم به دست آمده است.

در این مقاله روشی جدید برای کدبرداری توام با همسان سازی کور کانال در سیستم OFDM روی یک کانال فرکانس گزین ارائه شده است. الگوریتم پیشنهادی روشی بازگشتی برای محاسبه ترتیبی احتمال پسین به منظور آشکارسازی با معیار MAP ارائه می کند. این محاسبات ترتیبی در راستای اندیس ها در یک سمبل OFDM و به کمک فیلتر ذره ای صورت می گیرد. با استفاده از کدگذاری، معرفی شکل مناسبی از تابع اهمیتی، در نظر گرفتن یک مدل احتمال پیشین برای کانال مورد استفاده و انتگرال گیری روی آن، روشی برای انجام توام کدبرداری و همسان سازی کانال بیان شده است. در این روش تنها به توزیع پیشین کانال و مرتبه آن نیاز است و داده ارسال شده بدون به دست آوردن ضرایب کانال تخمین زده می شود. عملکرد آشکارساز با روش کدبرداری توام با همسان سازی کور کانال پیشنهادی به وسیله شبیه سازی کامپیوتری بررسی شده و نرخ خطای آن با آشکارساز توربو مقایسه شده که نتایج، کارایی بیشتر روش پیشنهادی را نشان می دهد.

انجام یک مهندسی معکوس (یا شناسایی کور) کامل دریک محیط جنگ الکترونیک، منجر به آشکار سازی اطلاعات انتقالی توسط یک سیگنال دریافتی می گردد. تمرکز تحقیقات انجام شده در حوزه شناسایی کور، بر روی ارتباطات مخابراتی یک سویه و غیر شبکه ای بوده است که در آنها هدف آشکارسازی اطلاعات ارسالی توسط یک فرستنده مشخص می باشد. اولین قدم در شناسایی شبکه های مخابراتی، تخمین تعداد کاربران فعال در این شبکه ها می باشد. در این مقاله، مسئله تخمین تعداد کاربران در شبکه های مبتنی بر دسترسی چندگانه تسهیم زمانی (TDMA) مورد بررسی قرار می گیرد. این تخمین می تواند با استفاده مستقیم از سیگنال های الکترومغناطیسی دریافتی و تحلیل لایه فیزیکی انجام شود. اما به دلایل مختلفی مانند محدودیت های سخت افزاری و یا عدم حصول نتایج دقیق به دلیل نزدیکی کاربران فعال به یکدیگر، همیشه امکان استفاده از این روش وجود ندارد. در چنین شرایطی، روش دیگر برای تخمین تعداد کاربران، استفاده از تحلیل اطلاعات لایه های بالاتر در ساختار شبکه می باشد. در این مقاله، با استفاده از اطلاعات اضافی تحمیلی توسط کدگذاری تطبیقی کانال، روشی برای تخمین تعداد کاربران فعال شبکه ارائه شده است. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که روش پیشنهادی دارای مقاومت مناسبی در برابر خطای کانال می باشد به طوری که در نسبت سیگنال به نویز 3/7 دسی بل، دقت الگوریتم حدود 80% است.

بلوک درهم ساز یکی از پرکاربردترین بلوک های مخابراتی در طراحی پروتکل های مخابرات دیجیتال است. این بلوک، به منظور تصادفی سازی رشته بیت ها مورد استفاده قرار می گیرد و معمولا بعد از کدگذار منبع یا بعد از کدگذار کانال استفاده می شود. در شناسایی کور نیز فرض می کنند بلوک درهم ساز بعد از کدگذار منبع یا بعد از کدگذار کانال قرار گرفته باشد. غالبا در طراحی درهم سازهای خطی از LFSR ها استفاده می شود. بنابراین، درهم سازها را با استفاده از چندجمله ای بازخورد و حالت اولیه آن تعریف می کنند. در کارهای پیشین، به شناسایی حالت اولیه درهم ساز بعد از کدگذار کانال پرداخته شده است، ولیکن باید توجه داشت که در همه شرایط، الگوریتم های ارایه شده قادر به پاسخگویی نیستند. در این شرایط، ممکن است از روش جستجوی کامل جهت شناسایی حالت اولیه درهم ساز استفاده شود که روشی بسیار زمان بر است. در این مقاله، الگوریتم جدیدی برای شناسایی حالت اولیه درهم ساز بعد از کدگذار کانال ارایه می شود، که قادر است در شرایطی که الگوریتم های دیگر پاسخگو نیستند، به شناسایی حالت اولیه درهم ساز بپردازد. در الگوریتم جدید، فضای جستجو نیز کاهش پیدا کرده و در نتیجه زمان بسیار کمتری برای شناسایی صرف می شود.

مقدمه: استفاده از کورهای رزینی و آمالگام به همراه پست پیش ساخته از روشهای شایع ترمیم دندانهای درمان ریشه شده است. در زمینه خواص مکانیکی این نوع ترمیم ها مطالعات زیادی صورت گرفته است ولی در مورد قابلیت سیل این مواد اطلاعات کافی در دست نیست. هدف از این پژوهش بررسی و مقایسه میزان ریزنشست به داخل کانال با دو نوع ماده سازنده کور شامل کامپوزیت کور (کورمکس) و آمالگام می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه که از نوع مداخله گر می باشد تعداد 30 عدد دندان پره مولر سالم تک ریشه تهیه شد. پس از تهیه رادیوگرافی و درمان ریشه به روش استاندارد، در سطح باکال هر کدام از دندانها یک حفره کلاس V به ابعاد 5×4 میلیمتر طوری تهیه شد که مارجین ژنژیوالی در سمان و عمق حفره از مدخل کانال بگذرد. سپس دندانها براساس نوع ماده سازنده کور به طور تصادفی به دو گروه 15 تایی تقسیم شدند و یک گروه با آمالگام و گروه دیگر با کورماکس II طبق دستور کارخانه سازنده ترمیم شدند. پس از انجام استرس های حرارتی، ریزنشست به داخل کانال به شیوه نفوذ رنگ ارزیابی شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزار SPSS و آزمون t-student استفاده شد. یافته ها: میانگین نفوذ رنگ به داخل کانال از مارجین سرویکالی در دندانهای ترمیم شده با کامپوزیت چسبنده (کورماکس(II تفاوت معنی داری با آمالگام نداشتاگر چه میانگین این میزان در کامپوزیت چسبنده بیشتر از آمالگام بود. نتیجه گیری: بین هر دو ماده سازنده کور یعنی آمالگام (oralloy) و کامپوزیت چسبنده (کورماکسII) از نظر ریزنشست به داخل کانال تفاوتی وجود ندارد.

در طراحی سیستم های مراقبت طیفی برای سیستم های طیف گسترده دنباله مستقیم چندکاربره، تخمین کور تعداد کاربرهای فعال و هم زمان سازی نقش مهمی در تشخیص پارامترهای سیستم دارد. برای تشخیص تعداد کاربرهای فعال، مقادیر ویژه ماتریس کوواریانس مربوط به سیگنال با استفاده از یک سطح آستانه وفقی از نویز جدا می گردند. نتایج تحلیلی و شبیه سازی های کامپیوتری نشان می دهد سیگنال کاربرهای با اختلاف توانی اندک (کمتر از 1.5dB) با حداکثرسازی مربع نرم فروبنیوس ماتریس کوواریانس سیگنال دریافتی هم زمان می گردند، این روش در مقابل آفست فرکانس حامل بین کاربرها که در اثر پدیره داپلر به وجود می آید، نیز مقاوم است. با افزایش اختلاف بین توان سیگنال های دریافتی، این روش کارایی خود را از دست می دهد. بنابراین به منظور هم زمانی کور کاربرهای با توان کمتر و در نتیجه تشخیص تعداد آنها، یک روش تکراری برای حذف تداخل کاربرهای با توان بیشتر، پیشنهاد شده است. از مزایای این روش کاهش پیچیدگی محاسباتی نسبت به روش های متداول تخمین تعداد کاربرها با حفظ دقت قابل قبول است. ارزیابی تحلیلی کارایی الگوریتم هم زمانی کور ارایه شده در کانال محوشدگی تخت نشان می دهد که احتمال هم زمان سازی درست در کانال محوشدگی تخت کاهش می یابد. لذا به منظور بهبود کارایی، یک گیرنده چندآنتنی برای بهبود احتمال هم زمان سازی درست، پیشنهاد می گردد.